Floris (21 jaar): “In mijn laatste jaar van mijn mbo-opleiding Sport en bewegen deed ik een stage bij Estinea en dat vond ik meteen zo leuk dat ik dacht: in deze sector wil ik werken. Ik vind het mooi dat je als begeleider deel uitmaakt van iemands leven. De mogelijkheid om een verkort scholingstraject tot persoonlijk begeleider te doen kwam als geroepen. Want ik wist zeker dat ik niet nog eens vier jaar in de schoolbanken wilde zitten. In de intake die ik met Estinea en het Graafschap College heb gehad, hebben we op een rij gezet welke kennis en vaardigheden ik in mijn sportopleiding heb opgedaan en die met de functie in de gehandicaptenzorg overlapte. Zoals het maken van ondersteuningsplannen en methodisch werken.

Nu werk ik vier dagen op een woonlocatie van Estinea en één ochtend in de week ga ik naar school. Mijn scholingstraject bestaat uit een aantal vaste modules, maar daarnaast ben ik ook vrij om te kiezen. Ik volg bijvoorbeeld een les over hechtingsproblematiek die niet verplicht is, maar heel goed past bij de locatie waar ik nu werk. De kennis die ik opdoe, kan ik meteen toepassen in mijn werk. Dat vind ik super aan dit traject. Net als dat ik het op mijn eigen niveau en tempo kan doen.
Ik hoop in het voorjaar van 2026 klaar te zijn.” 

 Manon (53 jaar) werkt al achttien jaar als huishoudelijk medewerker op een woonlocatie bij Estinea. Sinds september volgt ook zij een verkort scholingstraject voor de functie Helpende. “Ik hielp al vaak even met bijvoorbeeld de jas dichtdoen van een bewoner, koken of een spelletje spelen met bewoners. Maar ik wilde ook wel graag collega’s meer ondersteunen bij bijvoorbeeld het aankleden, wassen en uit bed halen van bewoners. Vanwege het personeelstekort op onze locatie waren zij aan het rennen en vliegen en ik wilde hen graag helpen. Maar daarvoor moest ik wel een papiertje Helpende hebben, dat ik niet had.

Zodoende kwam dit scholingstraject op mijn pad. Ik kwam in aanmerking voor het verkorte traject, omdat ik al een diploma (secretaresse) had dat hetzelfde niveau heeft als dat van Helpende. Ik hoef gelukkig maar één ochtend naar school.
​​​​​​​En ook niet een paar jaar lang, want dan was ik er niet aan begonnen. In het begin moest ik echt wennen: werkboeken, leren reflecteren. Maar wat ik leuk vind, is dat wat ik leer op school ook direct kan doen in mijn werk. En mijn collega’s ook nog iets kan leren! Bijvoorbeeld een andere manier van steunkousen aandoen.” 

Wendy (46 jaar) werkte meer dan twintig jaar in de ouderenzorg als verzorgende IG. “Ik kende Estinea al en wilde graag eens wat anders, maar ben erg opgevoed met het idee dat je niet zomaar wisselt van baan. Toch heb ik de stap gewaagd. Maar net als Floris en Manon wilde ik niet nog eens jarenlang een opleiding doen. In de intake kwam naar voren dat mijn opleiding veel overlap heeft met de opleiding tot persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg. Ook heb ik jarenlange werkervaring, waardoor ik niet zoveel extra’s hoefde te doen. Ik ga één ochtend naar school.

Maar ik vind het best lastig, hoor. Om weer verslagen te maken waarin je bijvoorbeeld van a tot z moet beschrijven hoe je dingen aanpakt. Dat is lang geleden. 
Ik werk nu op een woonlocatie van Estinea waar ook veel ouderen wonen. Het verzorgen en begeleiden van ouderen is niet nieuw, wel dat zij een verstandelijke beperking hebben.
​​​​​​​Ik vind het  interessant om te ontdekken waar het onderscheid zit tussen gedrag dat voortkomt uit dementie en dat wat te maken heeft met de beperking. Ik ervaar veel steun van collega’s in het team, ben hartelijk ontvangen. En het leuke is dat ik op mijn beurt weer collega’s kan helpen met mijn ervaring in de ouderenzorg.”